Λένε ότι όταν έχεις πιεί το χειρότερο που μπορείς να κάνεις
είναι να γράψεις κάτι ή να στείλεις ένα μήνυμα ή τελοσπάντων να κάνεις κάτι που
μπορεί να στραφεί εναντίον σου την επόμενη μέρα. Έτσι λοιπόν και εγώ αποφάσισα
έχοντας πιεί τα ουίσκια μου να δημιουργήσω ένα blog για να λέω
το μακρύ μου και το κοντό μου όποτε έχω διάθεση. Λόγω της οικονομικής κρίσης (τρομάρα
μου) λεφτά για ψυχολόγους δεν έχω, οπότε αυτό είναι το δεύτερο καλύτερο πράγμα
που μπορώ να κάνω.
Η αφορμή για την δημιουργία του συγκεκριμένου blog είναι ο υπαρκτός
σουρεαλισμός που μου κάνει την χάρη να
με συντροφεύει σχεδόν σε κάθε νυχτερινή μου έξοδο και ο David Bowie.
Έχω βαρεθεί να βγαίνω έξω και να μου χαλάει η διάθεση σε
χρόνο μηδέν! Έχω βαρεθεί να βλέπω την υποκρισία να ξεχειλίζει από ανθρώπους,
περισσότερο και από το αλκοόλ στο αίμα τους. Και αυτό είναι κάτι που θέλω να
μοιραστώ με όσους έχουν την διάθεση να με διαβάσουν ή ακόμη και να συμμετάσχουν
σε μία συζήτηση (ελπίζω).
Το blog αυτό δημιουργείται για να ασχοληθεί με όλα όσα ενδιαφέρουν
τον καμένο που το έφτιαξε. Από μπάλα μέχρι πολιτική, από τέχνη μέχρι την
τελευταία άσχημη κατάσταση που συνέβει στην στάση του λεωφορείου . Το κυριότερο
όμως είναι ότι το η δημιουργία αυτή έχει ως σκοπό την έκφραση. Τόσο του δημιουργού, όσο και των
αναγνωστών.
Μπορώ να υποσχεθώ ότι λανθασμένη γλώσσα και συντακτικά λάθη
δεν θα λείπουν ποτε, ότι το επίπεδο θα είναι όσο χαμηλό γίνεται και ότι κανένα
πιθανό σχόλιο δεν θα διαγραφεί (στην περίπτωση που γίνει κάποιο)
Let it be light λοιπόν, καλή αρχή και με ένα καλό παιδί…. Καλημέρα σας!
